مدح و مرثیۀ امام حسن مجتبی علیهالسلام
شاعر : علی ذوالقدر
نوع شعر : مرثیه
وزن شعر : مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن
قالب شعر : غزل
یک یارِ با وفا که شود یاورش، نداشت امّید یاری از طرف هـمـسرش نداشت
یوسفترین عزیز خـدا بود و ای دریغ عـزت میان مردم دور و برش نداشت
ویـرانه باد مسـجـد شهری که هـیچ گاه جایی برای سبط نـبی مـنـبرش نداشت
نفرین به سائلی که غنی شد از او؛ ولی انـدازۀ مـعـاویـه هـم بــاورش نـداشـت
از کـودکـی زیـاد ز کـوچه نمیگـذشت از کوچه خاطرات خوشی در سرش نداشت
|